N.E.C. deed zaterdagavond wat het moest doen in de strijd om promotie en won in eigen huis met 2-0 van Jong AZ. In de tweede helft kreeg Ole Romeny voorin zijn kans. Hij kwam niet tot scoren, maar was wel belangrijk met een assist. De 17-jarige stond na afloop dan ook stralend van oor tot oor in de catacomben en blikte nog eens terug op zijn eerste echt grote inbreng bij de A-selectie.
“In de 40e minuut liepen we nog met een groepje warm, maar daarna gaf de fysio aan me door dat ik door moest lopen. Dan denk je er al over na. Is er iemand niet fit of moet ik erin om iets te forceren?”, vertelt Ole Romeny over het moment dat hij in de gaten kreeg dat hij na rust in mocht vallen. “In de rust vertelde de trainer dat Frank Sturing en ik erin zouden komen en dan heb je er zoveel zin in. Ik had geen zenuwen, want ik hou gewoon teveel van voetbal om zenuwen te hebben, maar je voelt wel het stadion achter je. Ik heb al eens vijf minuten mogen spelen hier, maar dat is dan zonder druk. In vijf minuten kun je niet goed of slecht spelen. Maar in een hele tweede helft komt er iets meer bij kijken. Dan moet je laten zien wie je bent.”
Romeny kon zich een paar minuten na rust al bijna onderscheiden toen hij vrij voor de keeper werd gezet door Arnaut Groeneveld, maar de aanvaller zag zijn inzet gekeerd worden door doelman Olij. “Toen ik schoot dacht ik echt dat ‘ie erin zou gaan. Tegen Telstar gebeurde me dat hier ook al. Pakt de keeper ‘m gewoon weer. Ik speel alleen maar tegen goede keepers volgens mij. Dan denk je wel even ‘wordt het zo’n dag?’, maar ik heb het met de assist wel een beetje goed gemaakt. Dan stel ik dat moment van de eerste goal nog even uit.”
Door de 2-0 zege blijft N.E.C. meedoen in de strijd om het kampioenschap en directe promotie. Daarvoor blijft het nog wel afhankelijk van de resultaten van Jong Ajax en vooral Fortuna Sittard. Toch heeft Romeny alle vertrouwen in een goede afloop. “Het is lastig dat we het niet zelf in de hand hebben, dus we moeten gewoon aan de bak en dan zien we wel wat Fortuna doet, hoe cliché dat ook klinkt. Daar staat de druk er nu ook vol op. Die moeten het nog maar doen volgende week. Ik ben er ook helemaal niet mee bezig dat wij volgend jaar Jupiler League spelen. Ik maak me ook geen zorgen over de play-offs. Zolang er een kans is, is er een kans. De sfeer in de groep is ook echt goed, zelfs al zou je dat niet altijd zeggen. Ik geniet oprecht van deze groep. Iedereen werkt iedere dag weer keihard.”
Droomseizoen
Persoonlijk draait Romeny ondertussen een bijzonder seizoen. In de zomer zat hij nog op de Voetbal Academie bij N.E.C. Onder 19, na de winterstop kreeg hij een rode kaart bij zijn debuut tegen Almere City en nu mocht hij dus een volledige helft meespelen bij het eerste tegen Jong AZ. Zelf kan Romeny ook nog niet helemaal geloven hoe snel zijn ontwikkeling gaat. “Ik scoorde best veel bij de A1 en mocht daarom mee op trainingskamp in de winter. Dat was al een hele leuke ervaring, want ik werd goed opgevangen door alle spelers. Daarna mocht ik zelfs vast bij de selectie blijven en mocht ik mijn debuut maken bij Almere. Dat had ik me trouwens iets anders voorgesteld. Niemand kende me, dan krijg je rood en denkt iedereen waarschijnlijk gelijk dat ik een schoppertje ben, terwijl ik zelfs vrijwel nooit een kaart pak. Gelukkig werd de kaart geseponeerd, dus eigenlijk heb ik geen rood gepakt vind ik.”
“Na dat debuut tegen Almere moest ik mentaal wel even sterk zijn en erop blijven vertrouwen dat de kansen wel zouden komen. En om dan nu 45 minuten te mogen spelen in dit stadion is een droom. Ik heb echt de hele tweede helft genoten. Om dan ook nog een assist te geven is fantastisch. Ik had aan het begin van het seizoen echt niet geloofd dat ik nu 45 minuten zou mogen maken in De Goffert. Als kleine jongen kwam ik hier al en nu sta ik er zelf op het veld. Het is echt een droom die uitkomt.”
“In de 40e minuut liepen we nog met een groepje warm, maar daarna gaf de fysio aan me door dat ik door moest lopen. Dan denk je er al over na. Is er iemand niet fit of moet ik erin om iets te forceren?”, vertelt Ole Romeny over het moment dat hij in de gaten kreeg dat hij na rust in mocht vallen. “In de rust vertelde de trainer dat Frank Sturing en ik erin zouden komen en dan heb je er zoveel zin in. Ik had geen zenuwen, want ik hou gewoon teveel van voetbal om zenuwen te hebben, maar je voelt wel het stadion achter je. Ik heb al eens vijf minuten mogen spelen hier, maar dat is dan zonder druk. In vijf minuten kun je niet goed of slecht spelen. Maar in een hele tweede helft komt er iets meer bij kijken. Dan moet je laten zien wie je bent.”
Romeny kon zich een paar minuten na rust al bijna onderscheiden toen hij vrij voor de keeper werd gezet door Arnaut Groeneveld, maar de aanvaller zag zijn inzet gekeerd worden door doelman Olij. “Toen ik schoot dacht ik echt dat ‘ie erin zou gaan. Tegen Telstar gebeurde me dat hier ook al. Pakt de keeper ‘m gewoon weer. Ik speel alleen maar tegen goede keepers volgens mij. Dan denk je wel even ‘wordt het zo’n dag?’, maar ik heb het met de assist wel een beetje goed gemaakt. Dan stel ik dat moment van de eerste goal nog even uit.”
Door de 2-0 zege blijft N.E.C. meedoen in de strijd om het kampioenschap en directe promotie. Daarvoor blijft het nog wel afhankelijk van de resultaten van Jong Ajax en vooral Fortuna Sittard. Toch heeft Romeny alle vertrouwen in een goede afloop. “Het is lastig dat we het niet zelf in de hand hebben, dus we moeten gewoon aan de bak en dan zien we wel wat Fortuna doet, hoe cliché dat ook klinkt. Daar staat de druk er nu ook vol op. Die moeten het nog maar doen volgende week. Ik ben er ook helemaal niet mee bezig dat wij volgend jaar Jupiler League spelen. Ik maak me ook geen zorgen over de play-offs. Zolang er een kans is, is er een kans. De sfeer in de groep is ook echt goed, zelfs al zou je dat niet altijd zeggen. Ik geniet oprecht van deze groep. Iedereen werkt iedere dag weer keihard.”
Droomseizoen
Persoonlijk draait Romeny ondertussen een bijzonder seizoen. In de zomer zat hij nog op de Voetbal Academie bij N.E.C. Onder 19, na de winterstop kreeg hij een rode kaart bij zijn debuut tegen Almere City en nu mocht hij dus een volledige helft meespelen bij het eerste tegen Jong AZ. Zelf kan Romeny ook nog niet helemaal geloven hoe snel zijn ontwikkeling gaat. “Ik scoorde best veel bij de A1 en mocht daarom mee op trainingskamp in de winter. Dat was al een hele leuke ervaring, want ik werd goed opgevangen door alle spelers. Daarna mocht ik zelfs vast bij de selectie blijven en mocht ik mijn debuut maken bij Almere. Dat had ik me trouwens iets anders voorgesteld. Niemand kende me, dan krijg je rood en denkt iedereen waarschijnlijk gelijk dat ik een schoppertje ben, terwijl ik zelfs vrijwel nooit een kaart pak. Gelukkig werd de kaart geseponeerd, dus eigenlijk heb ik geen rood gepakt vind ik.”
“Na dat debuut tegen Almere moest ik mentaal wel even sterk zijn en erop blijven vertrouwen dat de kansen wel zouden komen. En om dan nu 45 minuten te mogen spelen in dit stadion is een droom. Ik heb echt de hele tweede helft genoten. Om dan ook nog een assist te geven is fantastisch. Ik had aan het begin van het seizoen echt niet geloofd dat ik nu 45 minuten zou mogen maken in De Goffert. Als kleine jongen kwam ik hier al en nu sta ik er zelf op het veld. Het is echt een droom die uitkomt.”
