N.E.C. zag vanavond een indrukwekkende zegereeks beëindigd worden met een pijnlijke 1-2 nederlaag in de eigen Goffert tegen laagvlieger VVV Venlo. In een wedstrijd die voor rechtsachter Nathaniel Will al na een uur eindigde met een directe rode kaart, was de Nijmeegse formatie te onnauwkeurig in de passing en werd gespeeld in een te laag tempo om aanspraak te maken op de drie punten. Daarmee belandt N.E.C. met een keiharde klap weer terug op aarde en wordt het gat met FC Utrecht en Vitesse niet verder verkleind.
N.E.C., dat met Navarone Foor als vervanger van de geschorste Victor Palsson aan de aftrap verscheen, begon voortvarend aan het duel. Vol vertrouwen werd de Venlose formatie van Ton Lokhoff met de rug tegen de muur gezet. De Limburgers lieten dat graag gebeuren: met kort voor de viermansdefensie het duo Radosavljevic-Ramsteijn speelde VVV feitelijk met een blok van zes man continu achter de bal. Al die verdedigende ambities waren niet opgewassen tegen een de vlot combinerende Nijmegenaren, die in een schot van Sören Rieks een eerste wapenfeit zagen en na een minuut of vijf echt konden juichen: via Rieks kwam de bal voor het rechterbeen van Nick van der Velden, die niet twijfelde en verwoestend uithaalde. Doelman Maënpää kon de bal nog toucheren, maar dat was niet voldoende. De droge knal in de lange hoek betekende de 1-0 voor N.E.C.
Daarna stokte de Nijmeegse motor. Combinaties werden slordiger en het tempo ging drastisch omlaag. VVV kwam er zodoende enkele malen gevaarlijk uit via Nwofor, die veelvuldig door Maguire en Türk in de diepte werd gestuurd. In de tiende minuut was het raak: Maguire pikte de bal op rond de middencirkel en wist Nwofor te bereiken. Die klopte Michel Breuer op snelheid en prikte de 1-1 achter de kansloze doelman Gabor Babos. N.E.C. kon weer opnieuw beginnen.
Dat lukte van geen kant. Van het onnauwkeurige positiespel van de Nijmegenaren had de Venlose defensie niet veel te vrezen. Veel te vaak werd de moeilijkste oplossing gekozen en in plaats van de flanken te benutten om de VVV-defensie te slechten, zocht N.E.C. te vaak het centrum. Na rust veranderde het spelbeeld maar weinig. De eerste kans van de tweede helft was voor de behendige Venlose linkermiddenvelder Bryan Linssen en dat bleek een voorbode voor meer onheil. De bezoekers zochten brutaal de aanval en ook de door Pastoor ingebrachte Leroy George en Ruud Boymans konden weinig aan die situatie veranderen.
Het scenario werd zwarter toen Nathaniel Will, nadat hij al enkele malen naar een gele kaart solliciteerde, met rood zwaar werd bestraft na een charge op de snelle Bryan Linssen. Pastoor liet N.E.C. daarop één-op-één staan, waardoor Michel Breuer in de mandekking op Linssen kwam te staan. Breuer had het zwaar met de dartele middenvelder, die in de 72ste minuut zelf een aanval opzette na een snelle omschakeling. Hij vond aan de rechterzijde Barry Maguire, die zich met een voorzet op de doorgelopen Linssen tot assistkoning van de avond liet kronen.
N.E.C. verzandde daarna in moedeloos opportunisme en werd daar niet meer echt gevaarlijk mee. Aan de andere zijde liet Linssen wederom van zich horen met een schot op de paal en belandde een schot van de ingevallen Ricky van Haaren op de kruising. N.E.C. zette daar helaas weinig meer tegenover. Alleen een gretige Leroy George bleef het vol goede moed proberen, maar zag zijn tomeloze inzet niet bekroond met een doelpunt: zijn gevaarlijkste schot werd door doelman
Mäenpää knap gepareerd en het ingevallen spitsenkoppel Boymans-Van de Meiracker was te laat om de rebound te verzilveren. Het bleek het laatste wapenfeit: N.E.C. was niet bij machte een echte vuist te maken tegen de Venlonaren. De wonden moeten nu snel gelikt worden, want komend weekend wacht Willem II. Een zelfde wedstrijd, waarin N.E.C. wederom het spel zal moeten maken, staat op het menu en een gewaarschuwd mens zal voor twee moeten tellen. Want als ook in Tilburg punten worden verspeeld, dan zijn de overwinningen op Vitesse en Utrecht plotseling een stuk minder waard.
Door: Remy Maessen
